LEMBRANZAS
Hoxe lémbrote Galicia
dende este lado
do mundo
Teño na alma
un anaco de mar
un laio quedo
e ti estás lonxe
moi lonxe
Cada mañá
a brétema
sementa bágoas
nos regos da soidade
e sinto que me chaman
lonxe
moi lonxe
Un vento frío
métese nos osos
camiña baixo o sol
en cada loita
de ausencia
de fame de nai.
VELEIRO DE SOÑOS
Facemos de mar
cada noite
convertimos as sabas
en veleiro
para navegar
nas ondas da ausencia
No porto do amencer
descubrimos
que a realidade
está alí
o desembarcar
do barco dos soños.
NAUFRAXIO
Percorrín
os camiños infindos
desta América
caribe
atlántica
pacífica
Deixéi
un anaco de pel
en cada fronteira
Naveguéi
con sol e lúa
hasta atopar
a terra ideal
para o meu naufraxio.
LONXE
Busco as letras
en todo-los recunchos
da pel
Esculco un verbo
no diccionario
cuberto de abandono
Paso unha folla
e outra máis
en todas atopo
a mesma palabra
multiplicada:
lonxe, lonxe
lonxe.
AVENTURA
Foi unha aventura
fuxir do lar
buscando a liberdade
Despóis
de longos camiños
cubertos
co pó do esquecemento
só hay ganas de voltar
ó fogar
xa libre
a aventura sigue.
CAMIÑOS DE TERRA
Somos
cidadáns do desterro
atravesamos
fronteiras infindas
non enraizamos
en veigas ermas
buscamos unha terra
que sexa nosa
tan só
cando a atopamos
alí quedan
os osos
esquecidos
baixo a lápida.
APOIO
O son dunha gaita
no pentagrama
do vento
cura a pel ferida
aviva os latexos
Notas
envoltas en soños
muletas
compañeiras da viaxe.
|
HOSPEDE
Son hóspede
na casa da morriña
séntome con ela
á mesa
é meu alimento
mentres ela
come en min.
SOÑOS
O mar
roza as tempas
métese no sangue
sen permiso
Río salobre
nun océano de bolboretas
As ondas
golpean os acantilados
estremézome
esperto mollado
comezo a camiñar
só
no deserto.
ESCOLA
Na leira infinda
das angurias
trócanse patacas
por poemas
deprendemos a falar
coa boca baldeira
Moi educados
entramos
nas portas do lenguaxe
e podemos falar
de léxico
sintaxe
morfoloxía
Palabras e area
berros fronte o mar
xordo.
FACULTADE
Tempo
dame a facultade
de naufraxar
nunha illa deserta
azoutada
por ondaxe de piñeiros
Alimentareime de vento
frouma
auga cristalina
fentos
xuncos
carqueixas
sosego.
FERIDAS
Na loita coa memoria
sempre
vou perdendo
Busco feri-la de morte
e son eu
que morre
día a día
ferido de lembranzas
e saudade.
PROFESION
Cada camiño
é unha experiencia
Os pasos
ensinan a ser
Aprender, aprender
aprender
os nomes
a cor dos billetes
a fala
Educarse
ano tras ano
só para ser
profesional da ausencia
especialista
en lonxanía e esquecemento.
ESQUECIDO
Corrín o risco
no deserto dos soños
sen auga
sen reloxo
nin brúxula
para descifra-lo nome
de esa eternidade
que é o esquecemento
e aquí estou
cun deserto de anos
na pel
vivo
esquecido.
Xulio Prado é natural de Boborás (Ourense), e vive en Venezuela desde hai 26 anos. Alí é vicepresidente
da Asociación de Escritores de la Victoria; unha cidade onde dirixe o suplemento literario dominical "Epicentro".
É autor de varias publicacións, entre elas: "Un gallego mojado en el río Bravo", "Canto al emigrante",
"Naufragio de silencios", "Ritual de sombras", "Galegos entre nós", "Lembranzas"...
|
