|
Antonio Noriega Varela
|
||||||||
|
1969
|
||||||||
| Antonio Noriega Varela naceu en Mondoñedo en 1869 e morreu en Chavín de Viveiro en 1947. Formado no Seminario de Mondoñedo, como tantos outros poetas lucenses, foi amigo de Leiras Pulpeiro co que coincidía poeticamente. Noriega, que representa o vínculo da poesía do século XIX coa do XX, foi o poeta da montaña de Lugo, e MONTAÑESAS é o título do seu primeiro libro publicado en 1904. Foi o poeta sinxelo das cousas humildes e da natureza. Exerceu como mestre de escola en Foz, onde coñeceu a Antón Vilar Ponte. De alí foi trasladado a Calvos de Randín na montaña de Ourense, como represalia polos seus artigos xornalisticos anticaciquís. Mestre logo en Trasalba, trabou fonda amistade con Otero Pedrayo, quen o poñería en contacto coa literatura portuguesa. Esta etapa supón a súa maduración poética. |
||||||||
 |
||||||||
| Finalmente, conseguíu o traslado á escola de Vilarente e, xa xubilado, vivíu en Viveiro. Cómpre suliñar na súa obra o conxunto de ditos populares publicado pola Editorial Nós, co título de COMO FALAN OS BRAÑEGOS, e -especialmente- D'O ERMO, do que a primeira edición en 1920 foi publicada por Losada, Risco e Noguerol. |
||||||||
|
|
||||||||
| iNin rosiñas brancas, nin claveles roxos! Eu venero as froliñas d'os toxos. D'os toxales as ténues froliñas, que sorríen, a medo, entr'espiñas. Entr'espiñas que o Ceyo agasalla con diamante-las noites qu'orballa. ¡Oh d'o yerm'o preciado tesouro! as froliñas d'os toxos son d'ouro. D'ouro vello son, mai, as froliñas d'os bravos toxales, ¡d'as devocións miñas!... D'O ERMO |
||||||||
|
|
||||||||
|
||||||||