Dia das Letras Galegas

Non sei porqué:
Xílgaros.
Veñen e van,
non sei porqué:
Xílgaros.
Xílgaros que van e veñen
sobor do vento mareiro
do mar de Vigo.
Gaivotas.
Non sei porqué.
Brancas gaivotas azuis
sobor do mar de Vigo.
Non sei porqué.
Non sei porqué, meu amigo.
Tantos anos de sangue prestado que ninguén pagará.
De camelias nos pazos,
de ledos toxos ferintes.
E ti e mais eu, meu amigo
dándolle cada día á morte a súa ración.

	HOMENAXE CATIVA A VALENTÍN PAZ ANDRADE
Non sei porqué: Xílgaros. Veñen e van, non sei porqué: Xílgaros. Xílgaros que van e veñen sobor do vento mareiro do mar de Vigo. Gaivotas. Non sei porqué. Brancas gaivotas azuis sobor do mar de Vigo. Non sei porqué. Non sei porqué, meu amigo. Tantos anos de sangue prestado que ninguén pagará. De camelias nos pazos, de ledos toxos ferintes. E ti e mais eu, meu amigo dándolle cada día á morte a súa ración.
(Poema escrito pouco antes do seu falecemento en Madrid, en 1978)